Nipio.net

Σας χαιρετώ και πάλι,

Θα ήθελα να σας πω πως προσπαθώ καθημερινά να διαβαζω όσα πιο πολλά μαιλ μπορώ και να απαντώ σε όλους. Σε όσους δεν έχω απαντήσει ακόμα να ξέρετε πως είτε τα διάβασα αλλά δεν πρόλαβα ακόμα να απαντήσω είτε θα τα διαβάσω το συντομότερο δυνατόν. Σας ευχαριστώ πάντως για τα όμορφα σας λόγια, μου δίνετε δύναμη να συνεχίσω, να είστε όλοι καλά.

Θα σας πω μια ιστορία μέσα από τη δική μου προσωπική εμπειρία…

Το περασμένο Σάββατο, ώρα δουλειάς, ο Μ., μολις 4 χρονών, μου ζήτησε να ζωγραφίσουμε έναν ουρανό κι έναν ήλιο. Οπόταν του έδωσα χαρτί και χρώματα και περίμενα. ”Θα με βοηθήσεις;” με ρώτησε όλο αγωνία. ”Φυσικά” του απάντησα. Οπόταν το άσπρο του χαρτί άρχισε να γεμίζει με όμορφα χρώματα. Παρατήρησα ότι ο ουρανός ήταν ζωγραφισμένος πολύχρωμος οπόταν τον ρώτησα να μου εξηγήσει γιατί και τότε μου είπε: ”μα ο ουρανός δεν είναι μόνο μαύρος, μερικές φορές είναι και χρωματιστός”.  Του χαμογέλασα και τα λόγια μου παρασύρθηκαν από μια γλυκειά σιωπή που με άφησε να σκέφτομαι τα λόγια του ξανά και ξανά.

Ένιωσα μια ευφορία, ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα που πήρε μαζί του κάθε ανησυχία και κάθε άγχος που είχα εκείνη ακριβώς τη στιγμή. Τελικά το πιο πλούσιο συναίσθημα στον κόσμο είναι να βιώνεις το θαύμα της ζωής μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. Γιατί τα παιδιά θα σου πουν μέσα από το παιχνίδι τους, τις απλές τους συζητήσεις, τις σκέψεις τους, όλα όσα χρειάζεται να ξέρουν οι μεγάλοι για να έχουν μια ευτυχισμένη ζωή. Ναι, το πιστεύω αυτό.

“Μα ο ουρανός δεν είναι μόνο μαύρος, μερικές φορές είναι και χρωματιστός”. Ακόμα γυροφέρνω στο μυαλό μου αυτή την υπέροχη, αυθόρμητη, γλυκειά σκέψη του και αντλώ δύναμη για να σκεφτώ πως ναι, ο Θεος δίνει στον καθένα το βάρος που μπορεί αυτός να σηκώσει και τίποτα περισσότερο. Οπόταν ξέρω πως η κακοκαιρία δεν γίνεται να κρατήσει για πάντα, κάποια στιγμή φεύγουν τα σύννεφα κι έρχεται ξανά το φως. Καθ’ όλη τη διάρκεια ίσως κρατήσεις κάτι όμορφο μέσα σου. Ίσως πάλι σε βοηθήσει να μάθεις κάτι από τα λάθη σου ή να δεις ποιοι άνθρωποι πραγματικά νοιάζονται και σ’αγαπούν. Ίσως πάλι νιώσεις προδωμένος, πληγωμένος, απογοητευμένος. Αν κάτι σε πλήγωσε πολύ θα κλάψεις, ίσως απομονωθείς, θα θυμώσεις, θα βρίσεις… Μα όλα αυτά κάποτε θα περάσουν. Θα ξαναβγεί το φως που θα σε βοηθήσει να δεις καθαρά τα πράγματα, θα νιώσεις πως τελικά ”δεν είναι όλα μάυρα, μερικές φορές είναι και πολύχρωμα”…!

…Ξέρετε τα παιδιά δεν ζητούν πράγματα που δεν μπορούν να έχουν. Τα παιδιά ζητούν πρωτίστως…αγάπη! Από αυτή θα μάθουν να αγαπούν, να φροντίζουν και να σέβονται όχι μόνο τον εαυτό τους αλλά και το συνάνθρωπό τους. Θα μεγαλώσουν με αυτή την αρχή και όντας ενήλικες θα έχουν κατακτήσει τη χαρά της ζωής, τη χαρά του να βοηθάς το συνάνθρωπό σου όταν το έχει ανάγκη. Έτσι γίνονται οι καλοί και χρηστοί άνθρωποι. Δεν υπάρχουν κακά παιδιά, υπάρχουν κακοί γονείς και κακοί δάσκαλοι. Και είναι κακοί οι γονείς και οι δάσκαλοι που θεωρούν τα παιδιά τους κακά.

Μη ξεχνάτε…

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική, μαθαίνει να κατακρίνει

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα, μαθαίνει να καυγαδίζει.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία, μαθαίνει να είναι ντροπαλό.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή, μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση, μαθαίνει να είναι υπομονετικό.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο, μαθαίνει να εκτιμά.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην δικαιοσύνη, μαθαίνει να είναι δίκαιο.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια, μαθαίνει να πιστεύει.

Αν ένα παιδί ζει μέσα σε επιδοκιμασία, μαθαίνει να έχει αυτοεκτίμηση.

Αν ένα παιδί ζει μέσα σε παραδοχή και φιλία μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο.

R. RUSSEL

Τα παιδιά θα σε μάθουν να ζεις, να είσαι ευτυχισμένος, να χαμόγελας, να δεις ότι η ζωή ”είναι μερικές φορές και πολύχρωμη”. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να ανοίξεις τα μάτια.

Τυχεροί όσοι ασχολούνται με τα παιδιά! Νιώθω ο πιο ευλογημένος άνθρωπος στον κόσμο μόνο και μόνο γι’αυτό το λόγο. Εύχομαι καλή δύναμη σε όσους υποφέρουν, υπομονή σε όσους δεν έχουν άλλη επιλογή, επιμονή σε όσους έχουν εγκλωβιστεί σε μια κατάσταση χωρίς να ξέρουν αν υπάρχει έξοδος. Ένας αγαπημένος άνθρωπος κάποτε μου είπε… “είσαι στην έξοδο αλλά δεν υπάρχει φως για να τη δεις. Άμα μπορέσεις να αφήσεις το φως να μπει, θα δεις και την έξοδο”.  Κρατάω αυτό μέσα μου για να μου δίνει δύναμη για τη συνέχεια και σας καληνυχτίζω.

Καλή εβδομάδα!

Άννα