Advertisements

Η Αγάπη και το μέτρο…

Γεια σας και πάλι,

Επιστρέφω ξανά απόψε εξ’αιτίας ενός e-mail που έχω λάβει σήμερα από μια αναγνώστρια του Nipio.net. Με την άδεια της «Marilenas_X» κοινοποιώ λοιπόν τις σκέψεις της:

«Πολυαγαπημένο μου Nipio.net, σε καλημερίζω γλυκά με μια κούπα καφέ στο μπαλκόνι του σπιτιού μου με θέα τον Θερμαϊκό. Εδώ και μέρες έχω παρατηρήσει ότι επιστρέφεις μόνο όταν έχεις να εκφράσεις κάτι που συνήθως με αφοπλίζει κάνοντας με να σε θαυμάζω ολοένα και περισσότερο. Δεν ξέρω ποια είσαι ούτε σε ποιο σημείο της γης κατοικείς. Αγνοώ ακόμα και την ηλικία σου, το επάγγελμά σου, την όψη σου. Αυτό όμως δεν έχει σημασία για ‘μένα γιατί μέσα απ’τον γραπτό σου λόγο έχω βρει τον εαυτό μου, έχω καταφέρει να ξεπεράσω μια πολύ δύσκολη κατάσταση στη ζωή μου και το σημαντικότερο απ’όλα έχω καταφέρει να αλλάξω τρόπο σκέψης και να γίνω ένας δυνατός άνθρωπος. Έχω όμως ένα ελάττωμα και θα’θελα να το μοιραστώ μαζί σου. Δεν σε γνωρίζω

 

αλλά ενστικτωδώς νιώθω πως μόνο ένας άνθρωπος σαν κι εσένα μπορεί ίσως να μπει στη θέση μου και να με κατανοήσει έστω λίγο. Το ελάττωμά μου είναι ότι αγαπώ πολύ τους ανθρώπους σε σημείο που πολλές φορές ακόμα κι εγώ τρομάζω. Δεν το επιδιώκω, τις περισσότερες φορές προκύπτει εντελώς τυχαία. Διάβαζα πριν το άρθρο σου “Τέλειος άνθρωπος” ή “Άνθρωπος”  (το οποίο οφείλω να πω πως μ’έχει συγκλονίσει) και έχω καταλήξει στα εξής συμπεράσματα: 1. Κανένας δεν πρόκειται να μπορέσει ποτέ να σε καταλάβει στο 100%, 2. Πολλές φορές σκέφτομαι πως δεν αξίζει να αγαπάς τους ανθρώπους μιας κι αυτοί συστηματικά με πληγώνουν, 3. Οι άνθρωποι μερικές φορές είναι αχάριστοι (δεν τους βάζω όλους στο ίδιο καζάνι), 4. Η αγάπη δεν φέρνει πάντα θετικά αποτελέσματα, 4. Δεν αξίζει να αγαπάς πολύ, 5. Καλύτερα ένα «ανθρωπάκι» (όπως συχνά τους αποκαλείς συνήθως) με όλα τα κακά του αλλά τυχαίως ευτυχισμένος παρά ένας «Άνθρωπος» μονίμως βομβαρδισμένος από απανθρωπιά και μόνιμα χτυπήματα! Και τέλος, 6. Οι «Άνθρωποι» είναι συχνά αυτοί που υποφέρουν περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κατηγορία ανθρώπων που εσύ μας παρουσιάζεις (και ισχύει και μπράβο σου) γιατί είναι αυτοί που «ξέρουν να ζουν» κι γι’αυτό αργά ή γρήγορα καλούνται να απολογηθούν. Μην με παρεξηγήσεις, είμαι ένας άνθρωπος μικρός που προσπαθεί να γίνει Άνθρωπος απλά και να καταλάβει τους ανθρώπους που πίστεψέ με μερικές φορές δεν διαφέρει και πολύ από τα ζώα (μην σου πω πως και τα ζώα μερικές φορές συμπεριφέρονται ορθότερα και σοφότερα).

Έχω καταλάβει πως το Nipio.net το χειρίζεται μια αξιοπρεπής ΚΥΡΙΑ που κι αυτή με τη σειρά της πασχίζει να καταλάβει τους ανθρώπους και να πιαστεί από κάτι που αγαπά για να μάθει ολοένα και περισσότερα στην προσπάθεια της κι αυτή να γίνει ένας Άνθρωπος απλός. Γι αυτό λοιπόν, σου στέλλω την αγάπη μου, σε κερνώ ένα φλιτζάνι καφέ λέγοντας «στην υγεία σου» (σκεπτόμενη πόσο σημαντική είναι η υγεία), σε ευχαριστώ που με βοηθάς να αντιμετωπίσω κάτι τερατάκια της ζωής μου που με στοιχειώνουν και που με βοηθάς να αντιμετωπίζω πρόσωπο με πρόσωπο όλα αυτά που με φοβίζουν.

Να θυμάσαι κάτι: Ότι αξίζει δεν χάνεται ποτέ! Στην υγειά σου λοιπόν…»

Μέσω λοιπόν του Nipio.net αγαπητή «Marilena_X» θα προσπαθήσω να σου δώσω κάποιες απαντήσεις.

«Εν αρχή λοιπόν να συστηθώ…Ονομάζομαι Άννα, είμαι 24 χρονών και μέχρι και πριν μία εβδομάδα συνήθιζα να αποκαλώ τον εαυτό μου «ειδική νηπιαγωγό» και λέω ‘συνήθιζα’ γιατί δεν είμαι σίγουρη αν κατάφερα ποτέ να τιμήσω αυτό τον τίτλο (και μάλλον αυτό θα είναι κάτι που δεν θα μάθω ποτέ). Όπως καταλαβαίνεις δεν είμαι ψυχολόγος κι αυτό γιατί δεν είμαι ικανή να αποκρυπτογραφώ το λόγο της ψυχής του κάθε ανθρώπου. Έχω επιλέξει να σπουδάσω νηπιαγωγός γιατί λατρεύω το παιδί κι ότι αυτό το περιβάλλει (καλώς ή κακώς) και ειδική εκπαίδευση γιατί πάντα είχα την πεποίθηση ότι σαν άνθρωπος κι εγώ μπορώ να συμβάλλω στο να βοηθήσω έστω λίγο ένα άτομο με ιδιαιτερότητες… Γι’αυτό λοιπόν ότι ειπωθεί από ‘μένα δεν παύει να είναι η άποψη μου και μόνο κι όχι κάτι επιστημονικά ή μεθοδολογικά ορθό.

Ας πάρω τα πράγματα όμως από την αρχή… Το να θαυμάζεις έναν άνθρωπο σημαίνει ότι τον γνωρίζεις βαθιά, γνωρίζεις τον χαρακτήρα του και τα έργα του για ‘σένα φαντάζουν ιδανικά. Επομένως, εμένα δεν με θαυμάζεις, απλά στον ψυχικό σου κόσμο αρέσουν αυτά που γράφω γιατί μέσα από τα λόγια μου ταυτίζεσαι και έχεις μάθει να τα προσαρμόζεις στην περίπτωσή σου (δεν σε αποπαίρνω απλά αν μπορείς να δεχτείς μια συμβουλή, μην βιάζεσαι να κρίνεις κάποιον από 2 θετικά πράγματα που δείχνει. Η ουσία βρίσκεται πολύ πιο πίσω, πίσω από μια ‘κουρτίνα’- όπως ορθά χαρακτηρίστηκε το μέρος που κρύβεται το θυμικό μας από μια ακόμα ‘ειδικό’ σ’ένα πρόσφατο σεμινάριο που έχω παρακολουθήσει). Παρ’όλα αυτά αν τα γραπτά μου σ’έχουν όντως βοηθήσει να αντιμετωπίσεις καταστάσεις άσχημες και να γίνεις δυνατότερος άνθρωπος τότε χαίρομαι πραγματικά πολύ.

Όσο αφορά τώρα το ‘ελάττωμά’ σου, οφείλω να σου πω πως είναι και δικό μου ‘ελάττωμα’ γι’αυτό cheer up, δεν είσαι μόνη! Πολλοί άνθρωποι κάποια στιγμή στη ζωή τους έχουν πέσει στην παγίδα να πιστεύουν ότι η αγάπη είναι το καλύτερο ιδανικό στη ζωή, το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να σου χαρίσει ο Θεός, ότι καλύτερο μπορεί να σου τύχει…Όλα αυτά τα πίστευα κι εγώ μέχρι και πρόσφατα. Η ζωή δεν είναι τόσο ‘ιδανική’ και δίκαιη και καλό θα ήταν αν μπορούσες κι εσύ σιγά σιγά να αρχίζεις να το συνειδητοποιείς.  Όλα αυτά σου ακούγονται πολύ σκληρά, σωστά; Είναι! Κι όμως αυτή είναι η αλήθεια κι ο άνθρωπος καλείται συχνά να το δεχτεί, να μαζέψει τα συντρίμμια του και να προχωρά. Μέχρι να βρεθεί κάτι άλλο μπροστά του που θα τον ξαναρίξει κάτω και μέχρι να βρει τη δύναμη να ξανασηκωθεί και ξανά και ξανά και ξανά…Αυτή είναι η φύση μας. Να αγαπάμε, να πληγωνόμαστε, να σκουπίζουμε τα γόνατα, να ορθώνουμε το πρόσωπό μας στον ήλιο μέχρι τη στιγμή που θα αναγκαστεί η ζωή να σε ρίξει στη δίνη της ξανά. Σημασία έχει μέσα απ’ όλα αυτά να μην χάνεις αυτό που εγώ αποκαλώ ‘μάγμα’ υποδηλώνοντας φυσικά την ουσία της ζωής, την ΑΝΘΡΩΠΙΑ σου. Η σύγχρονη ζωή μαθαίνει να μεγαλώνει ανθρώπους κενούς που πασχίζουν να κατακτήσουν το τέλειο! Το τέλειο λοιπόν αν και υποδηλώνει εμμέσως «τα πάντα» δεν σημαίνει κατά ανάγκη ότι εμπεριέχει την ευτυχία που μπορεί να χαρίσει στον άνθρωπο καλοσύνη, αγνότητα και τιμιότητα. Και μην ξεχνάς κάτι: Η ζωή συχνά γίνεται σκληρή και άδικη αλλά στη στροφή σου επιφυλάσσει κάτι όμορφο γι’αυτό μην απογοητεύεσαι, κάνε λίγα βήματα ακόμα και στρίψε!

Μια από αυτές τις ευτυχισμένες μέρες της ζωής μου ένα γλυκό κορίτσι που αγαπώ βλέποντας την παράσταση «Ο μικρός πρίγκιπας»  μου είπε: «Μα δεν καταλαβαίνω, γιατί ένα λουλούδι είναι σημαντικό για τον πρίγκιπα; Αφού μπορεί να βρει λουλούδια πολλά κι αλλού». Αυτό που μπόρεσα μόνο να της πω σαν εξήγηση σ’αυτό που δεν μπόρεσε να καταλάβει είναι ότι: «Ο κάθε άνθρωπος μαθαίνει στη ζωή του να ξεχωρίζει συνήθως ένα λουλούδι ανάμεσα σ’ένα κήπο γεμάτο όμορφα λουλούδια κι αυτό γιατί για τον κάθε άνθρωπο αυτό το λουλούδι είναι μοναδικό μόνο γι’αυτόν». Αφού με κοίταξε λίγο μου είπε: «Δεν καταλαβαίνω. Αφού ο μικρός πρίγκιπας βρήκε το δικό του λουλούδι, τώρα τί ψάχνει;». Δεν μπόρεσα να της απαντήσω γιατί ένιωσα πως είναι πολύ μικρή ακόμα για να καταλάβει την ουσία. Αν είχα την ευκαιρία όμως να της απαντούσα τώρα θα της έλεγα: «Ψάχνει να βρει ανθρώπους. Ψάχνει να βρει την ευτυχία αγνοώντας πως την είχε ήδη αλλά δεν μπορούσε να τη δει». Ναι αυτό είναι…οι άνθρωποι γίνονται συχνά άπληστοι. Κατέχουν συχνά την ευτυχία κι όμως δεν δείχνουν να είναι ικανοί να την αντέξουν, δείχνουν να μην μπορούν να την δουν, να την εκτιμήσουν και να την κρατήσουν. Ψάχνουν δεξιά, ψάχνουν αριστερά, κάτω από σκονισμένα αντικείμενα, κάτω απ’τη ψυχή τους να βρουν την ευτυχία ενώ αυτή βρίσκεται ήδη δίπλα τους. Μόνο που η ευτυχία έχει ένα ελάττωμα…Δεν μπορεί να περιμένει πολύ, της λείπει η υπομονή. Μένει δίπλα σου για λίγο και περιμένει να την κοιτάξεις…Αν δεν τα καταφέρεις, φεύγει για άλλα μέρη, για μέρη μακρινά. Ξέρεις πότε επιστρέφει; Επιστρέφει αληθινά όταν το βουητό της ψυχής σου, το ουρλιαχτό του θυμικού σου βρίσκεται σε απόγνωση κι αρχίζει να εκτιμά αυτό που είχε και που άφησε να φύγει…Η ευτυχία σ’ακούει σαν το Θεό, σε βοηθά να βρεις το σθένος να σταθείς στα πόδια σου και επιστρέφει μια μέρα ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένεις. Τότε συνειδητοποιείς το πραγματικό της νόημα και μαθαίνεις να βρίσκεις τρόπους για να την κρατάς δίπλα σου. Καμιά φορά εμείς οι άνθρωποι, την παραμελούμε κι αυτή φεύγει μέχρι να βρεθούμε πάλι σε απόγνωση και τότε σαν καλή φίλη επιστρέφει…

1. Όντως, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να σε καταλάβει στο 100% κι αυτό γιατί κανένας άνθρωπος δεν είναι ίδιος με ‘σένα και δεν σκέφτεται όπως εσύ. Γι’αυτό και πρέπει να τους δικαιολογείς, να τους δίνεις δεύτερες ακόμα και τρίτες ευκαιρίες αν αυτό χρειάζεται. Μπορείς όμως να κάνεις μια προσπάθεια να γίνεις κατανοητή μέχρι το 90%. Αυτό είναι αρκετό κι αν τα καταφέρεις, είσαι ευτυχής!

2. Το να λες πως δεν θες να αγαπάς γιατί αυτό σε πληγώνει είναι το μεγαλύτερο λάθος που μπορείς να κάνεις σαν άνθρωπος, τελεία!  Χωρίς αγάπη ο άνθρωπος δεν μπορεί να συνυπάρξει με τον συνάνθρωπό του, δεν μπορεί να λειτουργήσει ανάμεσα στο σύνολο (σ’αυτό που εγώ αποκαλώ ζούγκλα), δεν μπορεί να ευτυχίσει, δεν μπορεί να δει την ουσία, δεν μπορεί να έχει μια υγιή ζωή! Κι όσοι υποστηρίζουν (που είναι πολλοί, ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ) πως σε κάποιες ανθρώπινες σχέσεις όταν εμφανίζεται η αγάπη, η σχέση πρέπει να «διακόπτεται άμεσα» να σου πω πως αυτοί είναι οι άνθρωποι οι κενοί, οι άνθρωποι που δεν μπορούν να δουν πέρα από τον εαυτό τους και μόνο. Είναι οι άνθρωποι που συνήθως μένουν για πάντα μόνοι και μέχρι να ξυπνήσουν η ζωή τους έχει ήδη χαθεί! Το να αγαπάς εγώ το λέω ΧΑΡΙΣΜΑ! Κι αν αυτό για μερικούς είναι λάθος, αυτό δεν είναι κάτι που θα πρέπει να απασχολεί εσένα αλλά αυτόν που το πιστεύει και το ακολουθεί σαν υπνωτισμένος! Αν αγαπάς σημαίνεις αξίζει να λέγεσαι Άνθρωπος κι αν είσαι Άνθρωπος έχεις χρέος να ξυπνήσεις από το λήθαργο τον συνάνθρωπό σου και να του δείξεις πως η ΑΓΑΠΗ είναι το Α και το Ω στη ζωή. Από εδώ αρχίζουν κι εδώ τελειώνουν όλα! Κι αν δεν τα καταφέρεις να προσπαθήσεις ξανά. Κι αν πάλι δεν τα καταφέρεις να απομακρύνεσαι, να τον αφήνεις για λίγο να υποφέρει αλλά μετά-αφότου νιώσεις ότι έχει κατανοήσει την ουσία- να επιστρέφεις και να προσπαθείς ξανά…Και μια μέρα ο Θεός θα σου χαρίσει ένα τεράστιο δώρο γι’αυτή την αγάπη που εσύ δίνεις και πολλοί δεν μπορούν να την αντέξουν. Λέγεται δικαίωση! Κι αυτή με τη σειρά της θα φέρει στη ψυχή σου την κάθαρση κι ακολούθως την ευτυχία! Και τότε θα γίνεις σιδερένια και θα ‘χεις κατακτήσει τον κόσμο μιας και θα κατέχεις ήδη το …’μάγμα’!

3. Λέγοντας «οι άνθρωποι» είναι αχάριστοι, η πρόταση από μόνη της υποδηλώνει αυτό ακριβώς, ότι δηλαδή όλοι οι άνθρωποι για ‘σένα μπαίνουν στο ίδιο ‘καζάνι’. Σου το επισημαίνω τόσο σκληρά γιατί πρόσφατα έχω πάρει ένα μάθημα ζωής το οποίο με έμαθε πως η κάθε λέξη σου όπως ακριβώς την λες ή την γράφεις έχει πολλή σημασία. Αν πεις »σ’αγαπώ» δε σημαίνει πως ο άλλος ακούει «σ’αγαπώ». Πήγαινε δύο βήματα πίσω, αφού το πεις, άνοιξε τα μάτια και τα αυτιά και δες πως πολύ λίγοι άνθρωποι μπορούν να δουν και να ακούσουν ακριβώς αυτό που λες. Επίτρεψέ μου να χρησιμοποιήσω τη λέξη «λίγοι» για να υποδηλώσω τη λέξη «σπάνιοι». Αυτοί οι σπάνιοι άνθρωποι λοιπόν υπάρχουν απλά μπορεί να μην τους έχεις συναντήσει ακόμα. Προσοχή! Μην πέσεις στην παγίδα να πιστέψεις ότι αυτοί που τώρα αγαπάς είναι αυτοί οι ‘σπάνιοι’ που ψάχνεις… Ο χρόνος ίσως σε εκπλήξει!

4. Μου γράφεις «δεν αξίζει να αγαπάς πολύ» κι αυτό που θέλω να κάνω είναι να σε πάρω απ’το χέρι και να σε πάρω έστω με τη φαντασία σου σε μέρη όπου άνθρωποι υποφέρουν. Σε κάποιο νοσοκομείο ίσως, σε κάποιο ορφανοτροφείο, σε κάποια φτωχή υποανάπτυκτη χώρα…Εκεί θα μάθεις να έχεις τα μάτια ανοιχτά, θα δεις πως την ίδια ώρα που εσύ παραπονιέσαι πως κάποιος δεν εκτίμησε την αγάπη σου (λίγη ή πολλή δεν έχει σημασία) την ίδια ακριβώς στιγμή κάποιοι άνθρωποι παραπονιούνται που δεν έχουν την υγεία τους, που δεν έχουν φαγητό για να ζήσουν… Φυσικά και αξίζει να αγαπάς αλλά πάντα με μέτρο! Αν δεν φροντίσεις να κρατήσεις αυτό το μέτρο, ή αλλιώς τα «όρια», η αγάπη σου θα γυρίσει πίσω και θα πνίξει εσένα! Κι όταν θα φωνάζεις για βοήθεια κανένας δεν θα μπορεί να σε ακούσει γιατί θα βρίσκεσαι πολύ μακριά από το ‘επιτρεπτό όριο της αγάπης’! Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που περιμένουν την αγάπη σου, το μόνο που χρειάζεσαι είναι μια απόφαση και ανοιχτά μάτια.

5. Τα δικά μου «ανθρωπάκια» (έτσι όπως εγώ τα αποκαλώ) βρίσκουν και περνούν μια πολύ σύντομη περίοδο ευτυχίας. Αυτή η ευτυχία δεν μπορεί να μείνει για πολύ κοντά τους γιατί σύντομα καταλαβαίνει πως δεν την εκτιμούν και φεύγει για μέρη μακρινά. Τα δικά μου «ανθρωπάκια» συχνά νιώθουν και φημίζονται για μια ευτυχία που ποτέ ίσως δεν θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν εξαιτίας της ποιότητας του χαρακτήρα τους. Κι αν σου φαίνεται ότι την κατέχουν είναι γιατί τα μάτια σου είναι ερμητικά κλειστά. Καλύτερα λοιπόν ένας «Άνθρωπος» με Α κεφαλαίο με τις δυστυχίες του, τις δυσκολίες του αλλά τις αληθινές στιγμές ευτυχίας του παρά ένα »ανθρωπάκι» μονίμως σε ένα πνεύμα ψεύτικο και κουραστικό να προσπαθεί να δείξει κάτι που ποτέ δεν μπορεί να έχει!

6. Ένας αληθινός «Άνθρωπος» οφείλει να απολογηθεί μόνο όταν η συμπεριφορά του ή οι πράξεις του ή έστω οι σκέψεις του είχαν απώτερο σκοπό να βλάψουν τον συνάνθρωπό του (ό,τι κι αν του έχει κάνει). Αν ένας «Άνθρωπος» γνωρίζει και νιώθει πως είναι σωστός τότε δεν υπάρχει λόγος να απολογηθεί για τίποτα. Προσοχή! Πρώτα βεβαιώσου πως γι’αυτό συμφωνεί κι ο περίγυρος σου. Παρ’όλα αυτά ναι, θα συμφωνήσω μαζί σου πως υπάρχουν στιγμές που όντως είσαι σε όλα σωστός και πάλι καλείσαι να απολογηθείς.  Εκεί απλά χρειάζεται υπομονή, αξιοπρέπεια και δύναμη για να είσαι σε θέση να κατανοήσεις 1. αν όντως πρέπει να απολογηθείς, 2. αν όντως αξίζει να απολογηθείς και 3. αν το να απολογηθείς θα προσφέρει κάτι. Μην ξεχνάς να ζητάς συγνώμη αν η συμπεριφορά σου δεν είναι σωστή. Πρόσεξε όμως μην ξεπεράσει και το συγνώμη σου τα επιτρεπτά όρια γιατί κι αυτό θα γυρίσει και πάλι πίσω να πνίξει εσένα!

Τέλος, αυτή η »ΚΥΡΙΑ» όπως με αποκαλείς δεν είναι τίποτα άλλο από ένα άνθρωπο που πασχίζει να γίνει Άνθρωπος. Δεν τρέφω ελπίδες και δεν θα μπορέσω ποτέ να καταλάβω τους ανθρώπους. Αυτό που μπορώ να κάνω όμως είναι να προσπαθώ! Και θα προσπαθώ μέχρι να βρίσκω τοίχο…Όταν τον βρίσκω εκεί σταματώ, ξεσπώ, θυμώνω, κλαίω, μετανιώνω, μετά πάλι αγαπώ, βασανίζομαι αλλά τουλάχιστον έχω καθαρή συνείδηση γιατί…προσπαθώ και δεν τα παρατώ! »Χρησιμοποιώ» τους ανθρώπους που αγαπώ μόνο για να με οδηγήσουν στην ευτυχία. Κι αν αυτό δε γίνει ποτέ, κι αν η αγάπη μου είναι τόσο καυτή που καίει τα πάντα γύρω μου, δεν πειράζει…! Όπως λέει ο αγαπημένος μου Θανάσης Καραλής «μικρά βλαστάρια όταν θεριέψετε βάλτε για στόχο ένα αστέρι κι αν δείτε τέλος πως δεν πιάνεται, αρκεί που απλώσατε το χέρι»! «Ό,τι αξίζει ποτέ δεν χάνεται» !

Εις υγείαν!

Nipio.net 

Advertisements

2 Σχόλια so far »

  1. 1

    Marilena_X said,

    Αγαπημένη μου…Άννα λοιπόν,

    Το κείμενο σου με συγκλονίζει πραγματικά! Και είσαι μόνο 24 χρονών! Απίστευτο! Είσαι σίγουρη;;; Γιατί εγώ πλέον είμαι σίγουρη πως έχω να κάνω με έναν άνθρωπο που όχι μόνο έχει κατακτήσει το «μάγμα» (όπως εσύ το λες) αλλά μέσα από τον πόνο της βρίσκει έναν μαγικό τρόπο να τα γιατρεύει όλα αλλά να μην χάνει την αγάπη της γι ‘αυτούς που αγαπά, είτε τους έχει στη ζωή της, είτε τους έχει χάσει. Μπράβο σου! Μακάρι μια μέρα να μπορέσω κι εγώ να σκέφτομαι και να γράφω σαν κι εσένα.

    Σε ευχαριστώ κατά αρχήν για το χρόνο σου. Οι απαντήσεις σου έχουν καλύψει και το παραμικρό κενό μου, την πιο απόκρυφη απορία μου και μου έχουν αλλάξει τον τρόπο που σκέφτομαι. Θα το εκτυπώσω και θα το βάλω στο πορτοφόλι μου. Έτσι κάθε φορά που βρίσκομαι σε απόγνωση θα το διαβάζω και θα κοπάζουν όλα!

    Ο τρόπος που γράφεις με κάνει να σε θαυμάζω ολοένα και περισσότερο (επίτρεψέ μου να στο ξαναπώ γιατί το εννοώ) κι ο λόγος είναι γιατί είμαι φιλόλογος και ως εκπαιδευτικός εκτιμώ και σέβομαι τον όμορφο λόγο και χαίρομαι πολύ που νέοι άνθρωποι μπορούν και θέλουν να εκφράζονται τόσο ωραία.

    Εύχομαι να συνεχίσεις να γράφεις τόσα ωραία κείμενα για’μάς γιατί σε έχουμε πολλή ανάγκη, γεμίζεις τα κενά μας κι αυτό είναι μοναδικό… ΣΟΥ εύχομαι ότι καλύτερο, να έχεις πρωτίστως υγεία και να βρίσκεις πάντα τρόπους για να ενισχύεις το ‘μάγμα’ σου. Να αγαπάς πολύ κι αληθινά κι ας γίνει η φωτιά που θα σε κάψει…Η αγάπη δεν έβλαψε ποτέ κανέναν! Σε ευχαριστώ που με έκανες σε 20 λεπτά μόνο να ανοίξω τα μάτια μου…

    Στη διάθεσή σου για ότι χρειαστείς.

    Καλή σου μέρα!


Comment RSS · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: