Advertisements

Η φωτογραφία της ημέρας… (Αφιερωμένο!)

1003019_499362146811480_973242122_n

Αφιερωμένο στην αγαπημένη Άντρια Θεοδώρου που μας έφυγε νωρίς… Καλό ταξίδι!

Αφιερωμένο στην καλή μου φίλη Charlotte που δίνει τη δική της σκληρή μάχη…

Αφιερωμένο και στην Μαρία Νεφέλη που έχει γίνει πλέον πηγή έμπνευσης για όλους μας!

Αφιερωμένο σε όλους τους συνανθρώπους μας κάπου εκεί έξω που αγωνίζονται!

Καλό κουράγιο αδέρφια! 

«Ο καρκίνος…….. Είναι μια ευλογία….. Και κοίτα να την χρησιμοποιήσεις σωστά! Μπορεί να σου ακούγεται παράξενο…. Προσπάθησε να ξεχάσεις για μια στιγμή το αποτέλεσμα το τραγικό. Σκέψου πως ο Θεός, το σύμπαν, η μοίρα, όπως θες πες το… Σου δίνει μια δεύτερη ευκαιρία ΖΩΗΣ…. Της ζωής μετά τη γνώση… Μια ευκαιρία να ΠΕΙΣ, να ΔΕΙΣ, να ΚΑΝΕΙΣ, όλα αυτά, που χρόνια τώρα, με βία σπρώχνεις κάτω απ’ το χαλί, γιατί δεν έχεις χρόνο, δεν έχεις τη δύναμη ή είναι απλά πολύ επώδυνο να ασχοληθείς μαζί τους…. Σου δίνει την ευκαιρία να πας πίσω, πολύ πίσω στη ζωή σου και να ‘ρθεις να κοιτάξεις το ΤΩΡΑ όπως ποτέ ξανά. Γιατί ξέρεις πως το μόνο σίγουρο που έχεις είναι το ΤΩΡΑ. Και σου δίνει την ευκαιρία να πεις…….. Πράγματα που πάντα ήταν εκεί, αλλά για κάποιο λόγο είναι δύσκολο να ειπωθούν…. Σου δίνεται η ευκαιρία να πεις τις δύο πιο δυνατές λέξεις που υπάρχουν στον κόσμο: Σ´ΑΓΑΠΩ και ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΕ ……….Κι έχεις την ευκαιρία να τις ακούσεις πίσω…… Και δεν υπάρχει πιο μεγάλη κάθαρση απ’αυτές τις δύο λέξεις…. Μην περιμένετε μια τραγική διάγνωση για να πείτε τις λέξεις αυτές….. Πολλές φορές το μοιραίο μας βρίσκει απροετοίμαστους….. Και δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα απ’ το να μετανιώνεις για τα πράγματα που ΔΕΝ είπες και ΔΕΝ έκανες….. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας ΣΗΜΕΡΑ»  – Μέμνια Θεοδώρου.

«Εμπνευσμένη από την Μέμνια Θεοδόρου, την αδερφή της Άντριας μας

Ο καρκίνος και κάθε σπάνια ανίατη ασθένεια θανατηφόρα… Σε ξεγυμνώνουν… Στέκεσαι μπροστά τους χωρίς όπλα, χωρίς εφόδια….. Μπροστά σε ένα Τέρας στέκεσαι με σκυμμένο το κεφάλι καθώς αλύπητα κι ασταμάτητα σε χτυπάει…. Και κάθε χτύπημα είναι πιο βαρύ και κάθε χτύπημα σε πονάει περισσότερο, μέχρι που σε γονατίζει…. Και κάνεις υπομονή….. Και σφίγγεις τα δόντια…. Και ξεχνάς οτιδήποτε ήσουν πιο πριν….. Αντιλαμβάνεσαι πως η μόνη ελπίδα σωτηρίας της ψυχής σου, είναι να σαι αληθινός, να ‘σαι ο εαυτός σου…. Ο αληθινός, ο πονεμένος εαυτός σου…. Χωρίς μάσκες, χωρίς προσποίηση, χωρίς τις περιττές φανφάρες…. Γονατισμένος εκεί, γυμνός, να απλώνεις το χέρι για βοήθεια, γιατί μόνος σου δεν τα καταφέρνεις στο δύσκολο ετούτο αγώνα…. Να ζητάς βοήθεια και να μην ντρέπεσαι γι αυτό! Εκτιμάς…. Εκτιμάς πολύ τους ανθρώπους που σου τείνουν το χέρι….. Και τους κοιτάς και σε κοιτούν στα ματιά….. Όπως δεν κοίταξαν ποτέ κανέναν…. Και γυμνός γονατισμένος όπως είσαι, δίνεις το χέρι και σε βοηθούν να σηκωθείς όρθιος ξανά…. Και λες ευχαριστώ…. Ένα ευχαριστώ που απ’ τα ματιά σου ταξιδεύει μέχρι την ψυχή τους….. Και τους διαπερνά και τους ζεσταίνει…. Και δεν είσαι ποτέ ξανά ο ίδιος…. Ούτε κι αυτοί που κοίταξαν τα αληθινά σου ματιά μένουν οι ίδιοι…… Γιατί έμαθες το πιο σημαντικό μάθημα απ’ όλα…. Πως μόνος ο άνθρωπος είναι ένα τίποτα….. Τα πάντα μπορεί να πετύχει, όμως χωρίς αγάπη κι αγκάλιασμα από τους συνανθρώπους του, δεν ευφραίνεται η ψυχή του….. Είθε ο καθένας από σας να συναντάει στο δρόμο του ανθρώπους αληθινούς, υπεράνω του καθημερινού καταναλωτισμού…. Ανθρώπους που μπορεί να εμπιστευτεί στα χέρια τους την ψυχή του….» – Μαρία Νεφέλη.

Nipio.net 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: