Advertisements

H φωτογραφία της ημέρας…

533910_571477486226676_872409015_n

Αγαπούσες, αγαπάς κάποιον, κάτι μα πρέπει (!) να το αφήσεις να φύγει! Σκληρό, αδύνατο πολλές φορές μα συχνά η μόνη πρέπουσα λύση. Όσο άσχημο, σκληρό κι αν ήταν, συχνά νιώθω την ανάγκη να πω ένα Ευχαριστώ στο Θεό που δεν μου έδωσε όσα πίστευα κάποτε ότι άξιζα.

Κάποιες φορές η ζωή σ’αρπάζει απ’τα μαλλιά, σε ρίχνει κάτω κι αρχίζει να σε χτυπάει. Μέχρι το σώμα, η ψυχή να αιμορραγήσουν, μέχρι να νιώσεις ότι δεν αντέχεις άλλο. Και λίγο πριν ξεψυχήσεις, ένα αόρατο χέρι αρχίζει να περιθάλπτει τις πληγές σου. Απαλά, με αγαπη, δεν σε πονάει καθόλου μα το νιώθεις, σε αγγίζει. Κάποια λεπτά σου φαίνεται πως αυτό το χέρι κρύβει τόση αγάπη καθώς κινείται… Να ‘ναι οι αναμνήσεις, να’ναι η αγάπη, ή θέληση, η κούραση ή μήπως…ο Θεός; Μα φυσικά! Θεέ μου συγνώμη που δεν σε αναγνώρισα. Ήταν που ήμουνα καμπουριασμένη κι ανήμπορη. Πώς να σε δω μες το κομμάτι νύχτας που παράπεσα; Μα σε ευχαριστώ που περιθάλπτεις τις πληγές μου και μου ανάβεις ακόμα αυτό το σπίρτο. Ξέρεις, το φως σκοτώνει το σκοτάδι, αλήθεια, το είδα!!! Πόσο το λατρεύω αυτό το σπίρτο που ανάβεις. Κι αν καμιά φορά, έπαψες να ακούς να σε αναζητώ ήταν που δεν είχα φωνή, στ’αυτιά σου για να φτάσει. Κι όμως, ήρθες. Αυτό είναι η αγάπη, είπες! …σε ευχαριστώ!

Νipio.net

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: