Advertisements

Η αδύναμη κλωστή της ζωής… (μέρος 1ο)

Η αδύναμη κλωστή της ζωής.. (μέρος 1ο)

Η ασθένεια όπως τη βλέπουν τα παιδιά..


Η Serena (8 ετών).Στην αίθουσα παιχνιδιών όπου κάθεται, τέσσερα παιδιά, εκ των οποίων ένας έφηβος και μια έφηβη, παίζουν χαρτιά. Όλα πίσω

 

τους έχουν ένα στατό όπου κρέμονται οι φιάλες με τα χημειοθεραπευτικά φάρμακά τους και ενώνονται με το χέρι τους με μια «πεταλούδα».

Η Serena βρίσκεται λίγο πιο μακριά, σε ένα άλλο τραπέζι και τα παρατηρεί. Μετά από πέντε λεπτά, αρχίζει να ζωγραφίζει και αργότερα μου φέρνει το παρακάτω σχέδιο (Εικόνα 1). Μου εξηγεί ότι τα δύο πρόσωπα της ζωγραφιάς είναι τα δύο πιο μεγάλα παιδιά της συντροφιάς και η μετάγγιση έχει μετατραπεί σε αετό γιατί το βρίσκει αυτό πιο όμορφο (πιο όμορφο από το να αναπαραστήσει πιστά μια πραγματικότητα την οποία βρίσκει πολύ σκληρή..)

paidia-1

Εικόνα 1.

Η ασθένεια δεν αποκλείει την ποίηση…

Η αδύναμη κλωστή της ζωής εάν κρατάει, σχεδιάζεται. Το σχέδιο είναι το νήμα αυτό που προχωράει, που τυλίγεται, προεκτείνει το σώμα, το μεταφράζει, το εφευρίσκει.

«Το σχέδιο είναι η εντιμότητα της Τέχνης» έλεγε ο Ingres.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το σχέδιο είναι η εντιμότητα του σώματος κοιτώντας αυτά τα σχέδια, άρρωστων παιδιών, συχνά απειλούμενα από το θάνατο, και τα οποία είτε αυθόρμητα είτε αφού τους ζητηθεί, σχεδιάζουν τον κόσμο, τον δικό τους κόσμο. Αυτόν μέσα στο νοσοκομείο όπου ζουν και δέχονται την ιατρική φροντίδα. Αυτόν τον απέξω, της ηλιόλουστης ζωής, εκεί όπου ζούσαν και όπου καμιά φορά ίσως δεν ξαναγυρίσουν πια.
Το σχέδιο των καλλιτεχνών με τον χαρακτήρα σκίτσου που έχει και την γρηγοράδα που φτιάχνεται, είχε ήδη τον χαρακτήρα προέκτασης του σώματος, ενόραση εντυπώσεων, ταρακούνημα της ζωής, ενός κόσμου χωρίς συντεταγμένες, τρεμούλιασμα. Τα σχέδια όμως που μας δίνουν να δούμε τα παιδιά με καρκίνο, μέσα στην εύθραυστη φύση τους και την αθωότητα τους, είναι μια αληθινή και συγκινητική ολογραφία, του άρρωστου ή σε ανάρρωση σώματος. Η επιδείνωση της κατάστασής τους μπερδεύει τις γραμμές, σκουραίνει τα χρώματα. Η αίσθηση της αυτονομίας χάνεται. Η γραμμή δεν ξέρει που να κατευθυνθεί, γίνεται μουτζούρα. Με το που εμφανίζεται ή επιμένει όμως η ελπίδα και η ηρεμία ξανάρχεται μαζί με τις συμβολικές επιλογές, εκπληκτικά σταθερές, της παιδικής ηλικίας ο ήλιος, το σπίτι, το δένδρο, ο δρόμος, μια βροχή ζωηρών χρωμάτων, όλα ξαναβρίσκονται. Η ακόμη, είναι η ταυτότητα που ξανάρχεται, φτιάχνοντας μια εικόνα της πατρογονικής εστίας ζωγραφισμένα σπίτια των χωρών της βόρειας Αφρικής, ίσια σπίτια με καπνοδόχο που καπνίζει ευρωπαϊκού τύπου.
Τα παιδιά δεν σχεδιάζουν με μια αιτία. Η αιτία είναι πάντα φανταστική ιδεατή κατάσταση, μνήμη ενός τόπου, ενός πόνου, σχεδόν πλήρης αφαίρεση, σύμβολα. Έρχεται στη μνήμη η περίφημη ρήση του Baudelaire:

«Μεγαλοφυΐα είναι η ηθελημένη επανεύρεση της παιδικότητας».

Και είναι πράγματι στα σχέδια αυτών των υπάρξεων, οι οποίες παρά τη θέλησή τους κινδυνεύουν να χάσουν και την παιδικότητα και τη ζωή τους, που βρίσκουμε αυτό το μάθημα, αυτή την παιδική γραμμή που συνδυάζει την έκπληξη και τον φόβο, την νηφαλιότητα και την αγωνία. Το άρρωστο κορμί γίνεται σχέδιο, το «σώμα χωρίς όργανα» των φιλοσόφων αποκαλύπτεται αλλοτριωμένο, διεσταλμένο, ψάχνοντας τον ήλιο, την χαμένη ζωή, την ελεύθερη ζωή της κίνησης και της ανακάλυψης.
Τα ίχνη ενός απειλούμενου κόσμου, οι ελιγμοί μιας γραμμής ζωής που θα σβήσει ή θα προχωρήσει, να τι δείχνουν, μέσα στη λιτότητα ή καμιά φορά και στην υπερβολή τους, τα σχέδια που συνέλεξε η Monique Baudet ανάμεσα στην απόγνωση ενός τέλους που δεν γίνεται αποδεκτό και την απίστευτη αντοχή μιας ζωής παρόλα αυτά αποδεκτής, η οποία παίζεται σαν ένα αδέξιο ζάρι, ένα ζάρι που θα θέλαμε να κοροϊδέψουμε και τα καταφέρνουμε πέρα από κάθε πρόβλεψη…

paidia-2-2

Πρόλογος του Docteur R. Calle στο βιβλίο «Η αδύναμη κλωστή της ζωής» Συγγραφέας, η παιδαγωγός Monique Baudet
Μετάφραση Κώστας Κάππας καθηγητής και Διευθυντής του Εργαστηρίου Ιατρικής Φυσικής – Ακτινοφυσικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας

Πηγή: www.ivfforums.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: